Kinderen begraven tijdcapsule in Langeberg

Stel, je mag een tijdcapsule vullen met eigen spulletjes. Wat zou je daarin doen? Wat zou je van jezelf terug willen zien of lezen over 10 jaar? Voor die spannende vraag stonden de kinderen van basisschool Langeberg in Brunssum.

De wijk Langeberg bestaat dit jaar precies een eeuw. Een mooi moment om terug te kijken op de eigen geschiedenis. Het idee van de tijdcapsule is ontstaan om ook de jongste bewoners van de wijk mee te geven dat ze deel uitmaken van een lange geschiedenis. Dat 100 jaar geleden mensen hier kwamen wonen – maar ook dat er een andere tijd komt, over 10 of 20 jaar. En dat zij daarmee deel zijn van de geschiedenis, van het verhaal, van hun wijk.

Archeologen

Vandaar het project ‘Tijdcapsule’ op basisschool Langeberg, voor de kinderen van de hoogste groep. In de tijdcapsule doen ze brieven die aan zichzelf zijn gericht, en voorwerpen met een bijzondere persoonlijke betekenis. Wat in de capsule wordt gestopt? Het ene kind droomt al van de toekomst – 2036 en verder – terwijl een ander kind juist kiest voor herinneringen aan nu, aan 2026.

Als de tijdcapsule gevuld is, wordt hij begraven. Om over 10 jaar weer opgegraven te worden. Dat opgraven is normaal het werk van archeologen, zo kwam museumdocent Martenique van Het Romeins Museum uit Heerlen uitleggen. Wat archeologen meestal vinden, zijn sporen en objecten die onbedoeld in de bodem zijn achtergebleven, vaak zonder dat duidelijk is van wie ze waren of wat het verhaal erachter is. En dat is een groot verschil met de tijdcapsule van de kinderen – bewust begraven met inhoud die juist héél veel over de kinderen vertelt.

Super fijn

Nog een groot verschil met oude bodemvondsten: de kinderen van Langeberg zijn er over 10 jaar zelf bij als de capsule weer wordt opgegraven. Lizzy vindt dit in ieder geval een “super fijn” idee, want: “Dan zie je al je oude vrienden en vriendinnen terug en kun je weer contacten leggen!”

Tot over 10 jaar!